Α.Π.Σ. ΔΡΟΜΕΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ «ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ»
ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Στα τέλη του 2010 μία ομάδα Κερκυραίων δρομέων, μετά από ώριμη σκέψη και με κοινό παρονομαστή την αγάπη τους για το τρέξιμο, αποφάσισαν να ιδρύσουν έναν γνήσιο αθλητικό, αλλά και πολιτιστικό, δεδομένου του πολιτιστικού πλούτου του τόπου, σύλλογο.
Δεν επρόκειτο για κάποιον σύλλογο ο οποίος να απαρτίζεται από πρωταθλητές, αλλά από ερασιτέχνες αθλητές – αθλουμένους, δρομείς, των οποίων η αγάπη για το τρέξιμο συνετέλεσε στο να ενώσουν τις δυνάμεις τους με πρωταρχικό σκοπό την επέκταση και στην Κέρκυρα του ΜΑΖΙΚΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, του αγνού και ανόθευτου δηλαδή αθλητισμού, ως μέσο προαγωγής της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής υγείας και ευεξίας.
Αναλόγως δε έχουν πράξει και άλλοι αθλούμενοι στην Χώρα μας, ιδρύοντας συλλόγους ποικίλων επωνυμιών, των οποίων βασικός προσανατολισμός είναι η ανάδειξη τόσο του τρεξίματος όσο και της κληρονομιάς του κάθε τόπου.
Έτσι, στο επίκεντρο των αθλητικών αλλά και των πολιτιστικών εκδηλώσεων του ιδρυθέντος συλλόγου βρέθηκε η ΚΕΡΚΥΡΑ και οι πολίτες της δρομείς, οι οποίοι έχουν εντάξει την άθληση στην καθημερινότητά τους. Ευνοήτως, δεν χρειάστηκε ιδιαίτερα πολύς χρόνος έρευνας για την ονομασία του συλλόγου, ούτε ανέκυψαν πολλά υποψήφια ονόματα, καθόσον η νήσος μας είχε ήδη αναδείξει το 544 π.Χ. Ολυμπιονίκη τον Κερκυραίο δρομέα ΑΡΧΙΛΟΧΟ. Η νήσος ανέδειξε μετέπειτα άλλους τέσσερις Ολυμπιονίκες: τον Αγάθαρχο το 536 π.Χ. (στάδιον), τον Φίλωνα το 504 π.Χ. (στάδιον παίδων), το 500 π.Χ. (πυγμαχία) & το 496 π.Χ. (πυγμαχία), τον Θερσίλοχο το 372 π.Χ. (πυγμαχία παίδων) & τον Παρμενίσκο το 88 & το 96 π.Χ. (στάδιον).
Ας σημειωθεί εδώ, ότι όσον αφορά τους αγώνες δρόμου κατά την περίοδο διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων στην αρχαιότητα, ο απλός αγώνας, το «στάδιον», ήταν το πρώτο αγώνισμα που καθιερώθηκε. Μέχρι τους 15ους Ολυμπιακούς αγώνες οι αθλητές που έπαιρναν μέρος φορούσαν μια μικρή ποδιά, ενώ αργότερα αγωνίζονταν εντελώς γυμνοί, επιδεικνύοντας την επίδοσή τους στο πολεμικό βάδισμα και τρέξιμο. Τέρμα ήταν το σημείο που βρίσκονταν το βραβείο, ενώ οι θεατές στέκονταν δεξιά και αριστερά κατά μήκος της αμμώδους διαδρομής που είχε μήκος εξακοσίων Ολυμπιακών ποδιών (περίπου 192 μέτρα). Οι αθλητές ανταγωνίζονταν σε ομάδες των τεσσάρων. Οι επί μέρους νικητές ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, επίσης σε ομάδες των τεσσάρων. Στον «δίαυλο» οι αθλητές έτρεχαν την διπλή διαδρομή επιστρέφοντας στο σημείο της αφετηρίας, ενώ στον «δόλιχο» η διαδρομή ήταν δώδεκα «δίαυλοι», δηλαδή 24 «στάδια». Η διαδρομή του «οπλίτη δρόμου» είχε μήκος δύο «σταδίων» και οι πολεμιστές αρχικά φορούσαν τον πλήρη εξοπλισμό (περικεφαλαία, κνημίδες, ασπίδα) και αργότερα ήταν γυμνοί και κρατούσαν μόνο ασπίδα. Οι έφηβοι αγωνίζονταν μόνο στο απλό «στάδιο», δηλαδή στον αγώνα δρόμου μίας διαδρομής. Ο Παυσανίας μνημονεύει επίσης τον αγώνα δρόμου των «Ηλείων παρθένων», οι οποίες έπαιρναν μέρος ντυμένες με έναν κοντό χιτώνα, τον δεξιό ώμο γυμνό και τα μαλλιά λυτά.
«Αρχίλοχος», λοιπόν, ο σύλλογός μας, όπως ονομάζεται επισήμως τόσο στο οικείο καταστατικό, όσο και στην ΕΟΛΣΜΑ-Υ, της οποίας είμαστε μέλος από το 2011,επίσης ο αγώνας δρόμος κάστρων Κέρκυρας βρίσκεται στο καλένταρι της DUV.